Waar blijft de vonk tussen HR, marketing en communicatie?

Wat is dat toch? In mijn jaren als strateeg arbeidsmarktcommunicatie had ik er al veel mee van doen: een licht afstandelijke, soms zelfs enigszins vijandelijke verhouding tussen de mensen van de afdelingen HR en die van communicatie en marketing. Employer branding en arbeidsmarktcommunicatie zijn nou juist bij uitstek vakgebieden waar verschillende disciplines samenkomen. Maar of het nou over budgetten gaat, de communicatiestrategie of de eindverantwoordelijkheid over de campagne, altijd is er wel enige vorm van wrijving te vinden. Met als gevolg dat er relatief veel kostbare tijd verloren gaat. Tijd die veel beter in samenwerking gestopt kan worden. Want je mag er toch vanuit gaan dat iedereen dezelfde doelen nastreeft? Bijvoorbeeld de beste mensen aan je weten te binden. Hoe dan ook, de praktijk laat zien dat er bij veel organisaties eigenlijk nauwelijks contact is tussen de genoemde afdelingen.

Verbinding

OK, noem mij dan maar naïef, maar ik begrijp tot op de dag van vandaag niet waarom die vlam maar niet wil overslaan. Voor mij is de verbinding tussen HR (de mens) en marketing (het product) en communicatie (de verbinding) een heel logische. Er is nu eenmaal een innige en vanzelfsprekende band tussen de belofte die je doet, het product dat je levert en de mensen die het moeten waarmaken. Deze drie kunnen wat mij betreft niet zonder elkaar. En toch loopt er in veel organisaties een hele grote, brede scheiding tussen deze heilige drie-eenheid. Aan de ene kant de afdeling HR en aan de andere kant de mensen van marketing. En dan schippert communicatie er ook nog eens tussendoor. Terwijl iedereen vindt dat hij zich bezighoudt met heel belangrijke en zeer wezenlijke zaken, wordt er één ding uit het oog verloren: samen staan we sterk.

Integraal

De een kan niet zonder de ander. In feite zijn ze tot elkaar veroordeeld, maar toch trekken ze zelden samen op. Rara, waarom toch? Juist omdat samenwerking tussen communicatie, marketing en HR cruciaal is om de bedrijfsidentiteit en -bedrijfsprofilering, waaronder employer branding, integraal op de kaart te krijgen.

In een eerder blogschreef ik al over het niet op elkaar aansluiten van de corporate belofte en de belofte die aan de arbeidsmarkt wordt gedaan. Het blijft voor mij een raadsel waarom die twee niet altijd aan elkaar gelinkt zijn.

Onmisbaar

En, eigenlijk nog schokkender, velen herkennen de afstand, maar slechts weinigen lossen het probleem op door gewoon samen aan de slag te gaan. Zit ‘m het in het verschil in focus, mentaliteit, de harde versus de zachte kant? Het ontbreken van keiharde data, waar marketing en finance nu eenmaal te pas en te onpas mee schermen? Gaat het over verschillende budgetten, belangen of afspraken?

Of laat HR zich steeds weer laat opzij zetten door die ‘snelle jongens’ van marketing? HR lijkt zich te vaak te laten afschepen met een adviserende rol, terwijl het menselijk kapitaal toch écht onmisbaar is, in welke organisatie dan ook. In feite zijn HR en marketing bezig met dezelfde dingen.

Eén afdeling

Ik heb ook al eens gepleit om HR en marketing in één afdeling onder te brengen. Marketing houdt zich bezig met het product, HR met de mensen. Maar allebei altijd vanuit dezelfde gedachte, uitzelfde uitgangspunt, dezelfde belofte. Dus waarom daar een muur tussen metselen?

Voor mij staat als een paal boven water dat als de drie optimaal met elkaar verbonden zijn, een organisatie aantrekkelijker, efficiënter en effectiever kan opereren. Betere communicatie over producten, betere arbeidsmarktcommunicatie, betere employer branding, ja wat wordt er eigenlijk niet beter van samenwerken?