Dorian van Rijsselberghe, Olympisch kampioen op het onderdeel Plezier.

Dorian haalde gisteren zijn tweede gouden medaille. Zijn tweede gouden medaille in vier jaar, in een sport waar ook maar twee gouden medailles in vier jaar te verdelen waren. De maximale score, wat een baas. En vooral ook, wat een leuk mens.

Hij schreef naar aanleiding van zijn winst een prachtig blog waarin zijn manier van leven het uitgangspunt is.  Ik haal er een paar zaken uit die me raakte:

“Dit goud is de beloning voor jarenlang buffelen, hoor ik steeds. Nee hoor, het is de beloning voor jarenlang genieten. Ik heb op de mooiste plekken van de wereld gesport, met mensen die heel erg dichtbij me staan. Aaron en Kiran Badloe, mijn trainingsmaat, voorop. Mijn familie, mijn team… kijk eens wie ik om me heen heb staan. Ik ben een geluksvogel.”

“Er zat zelfs een boom in mijn team. Het exemplaar waar ik anderhalf jaar geleden tegenaan klapte, waarbij ik mijn pols brak, stond daar precies op het goede moment. Toen wist ik: nu kan ik geen tijd meer verliezen als ik goed wil zijn in Rio.”

Wat me raakt is het plezier en de dankbaarheid die er vanaf straalt. Niet zozeer een calvinistische dankbaarheid, maar een dankbaarheid die stijf staat van het plezier. Dorian haalt zijn energie uit wat hij elke dag doet. Heeft geen uitspattingen nodig om “het buffelen” te compenseren. Natuurlijk iedereen is anders, maar je maakt het jezelf een stuk makkelijker in het leven wanneer je je accu kan opladen met wat je elke dag doet, wat je elke dag mag doen. Dat zorgt dat je een prestatie kan neerzetten. En zelfs als het tegenzit, zoals bij hem dat hij zijn pols brak, weet hij het te zo te draaien dat hem dat energie geeft. Bewonderenswaardig.

Natuurlijk ik zei al, iedereen is anders, maar leren waarderen wat je hebt, niet wat je wil hebben, kun je ook leren. Genieten van de kleine vaak zo vanzelfsprekende zaken, dat maakt het leven zo plezierig. Een spin in een web, waar het zonlicht opvalt. De regen buiten, waardoor het zo lekker ruikt. Iemand voorrang geven in het verkeer, terwijl je zelf voorrang hebt. Allemaal zaken die je plezier kunnen geven.

Ik zie de P van Plezier zelden in plannen van organisaties. Rendement wordt vooral uitgedrukt in geld, groei wordt vooral uitgedrukt in geld. Maar in welke plannen zie ik een apart hoofdstuk over het plezier van mensen? Of nog beter, welke plannen gaan over het Plezier van mensen? Ik vraag het wel eens aan klanten: waar staat de P van Plezier in dit plan?  Het Plezier voor je klanten. Het Plezier voor je mensen. Het Plezier voor jezelf. Zonder de P van Plezier wordt het een stuk ingewikkelder. “Dit goud is de beloning voor jarenlang buffelen, hoor ik steeds. Nee hoor, het is de beloning voor jarenlang genieten”. Een uitspraak van een Olympisch Kampioen en een plezierig mens: Dorian van Rijsselberghe, uit Texel, Nederland.

Dank Dorian voor het Plezier dat je ons gaf, dat je met ons wilde delen……